Kantonrechtersformule en sociaal plan
Een werkgever maakt een sociaal plan bij collectief ontslag. Het sociaal plan bevat alle voorzieningen om de sociale en financiële gevolgen van het ontslag op te vangen. Een belangrijk onderdeel binnen het sociaal plan is de kantonrechtersformule, dat effect heeft op de ontslagvergoeding die het vertrekkend personeel "meekrijgt". Deze is vaak gebaseerd op de kantonrechtersformule.
Correctiefactor wordt bepaald door financiële draagkracht van werkgever
Bij individueel ontslag wordt de correctiefactor bepaald door individuele factoren zoals verwijtbaarheid van de werknemer c.q. werkgever. Bij collectief ontslag wordt de correctiefactor bepaald door de financiële draagkracht van de werkgever. Bevindt de werkgever zich in een goede financiële situatie, dan zullen de vakbonden alleen akkoord gaan met het ontslag als er een goed sociaal plan ligt. Een goed sociaal plan betekent een correctiefactor van 1 of hoger.
De kosten van het sociaal plan komen voor rekening van de werkgever. Staat de werkgever er financieel slecht voor, dan zullen vakbonden akkoord moeten gaan met een lagere correctiefactor. Bij dreiging van faillissement komt het voor dat geen ontslagvergoeding wordt betaald om daarmee de werkgelegenheid van de overige personeelsleden veilig te stellen. Wat ook meetelt is de mate waarin een werkgever scholing heeft aangeboden aan het personeel. Een werkgever die veel heeft gedaan om de arbeidsmarktpositie van werknemers te verbeteren, heeft recht op een lagere correctiefactor.
Sociaal plan wordt opgesteld na onderhandeling met vakbond
Bij collectieve ontslagen worden meestal de vakbonden betrokken. De vakbonden behartigen de belangen van de werknemers. Dat uit zich in onderhandelingen over het sociaal plan. De vakbonden proberen een zo goed mogelijk sociaal plan uit te onderhandelen. Belangrijkste onderhandelingspunt is de hoogte van de kantonrechtersformule.
Sociaal plan is krachtiger als vakbonden akkoord zijn
Een sociaal plan dat door werkgever is opgesteld in samenspraak met de vakbonden is bepalend. Mocht een werknemer toch bij de kantonrechter vragen om een hogere vergoeding dan volgens het sociaal plan zal hij meestal nul op rekest krijgen. De kantonrechter zal een vergoeding toekennen overeenkomstig het sociaal plan. De kans dat u een hogere vergoeding krijgt dat het sociaal plan is nihil. Als het sociaal plan éénzijdig door de werkgever is opgesteld heeft het sociaal plan minder kracht.
De kantonrechter kan afwijken van de regeling volgens het sociaal plan. De kantonrechter kan dan een hogere vergoeding toekennen. Veel werkgevers willen dit risico niet lopen en stellen in overleg met de vakbonden het sociaal plan op. Soms trekt de vakbond zich terug uit het overleg voor een sociaal plan. Meestal is dat het geval als de werkgever er financieel slecht voor staat en er geen goed sociaal plan kan worden gefinancierd door de werkgever.
