Jurist nodig? Eerste advies GRATIS! 088 20 50 899 info@kantonrechtersformule.nl

Beoordeling ster 1Beoordeling ster 2Beoordeling ster 3Beoordeling ster 4Beoordeling halve ster (9.5/10)
221 beoordelingen

De kantonrechtersformule bevat drie aspecten (A*B*C): het gewogen aantal dienstjaren (A), het gemiddeld bruto maandsalaris (B), en de correctiefactor (C). De correctie factor is een subjectieve waarde. De correctiefactor komt tot stand via onderhandelingen over de ontslagvergoeding. De correctiefactor ligt tussen 0,1 en 2.

 

Correctiefactor wordt bepaald door onderhandelingen

De correctiefactor, ook wel C-factor, voegt een billijkheidsaspect toe aan de kantonrechtersformule. De hoogte van de correctiefactor wordt bepaald naar de omstandigheden waarbinnen het ontslag plaatsvindt. De kantonrechter bepaalt de hoogte van de ontslagvergoeding niet meer op basis van de kantonrechtersformule. De kantonrechtersformule wordt nog wel gebruikt bij onderhandelingen tussen werkgever en werknemer. De vergoeding die uit de onderhandelingen komt, wordt dan vastgelegd in de vaststellingsovereenkomst. Dit betekent dat de kantonrechtersformule en vooral de correctiefactor buiten de kantonrechter om nog wel gebruikt worden.

Correctiefactor is 1 bij een neutraal ontslag

Het startpunt van de correctiefactor is 1. De mate van verwijtbaarheid zorgt dat de factor hoger of lager dan 1 is. Als de oorzaak van het ontslag in de risicosfeer van de werkgever ligt zal de correctiefactor hoger dan 1 zijn. Bijvoorbeeld: producenten van fotorolletjes reorganiseren en ontslaan personeel omdat men tegenwoordig digitaal fotografeert. Ook als het ontslag te wijten is aan de werkgever, zal de factor hoger zijn dan 1. Bijvoorbeeld: een werkgever stelt veel te hoge eisen aan de werknemer die daaraan niet kan voldoen. Valt de ontbinding echter de werknemer te verwijten, dan zal de factor lager zijn dan 1. Bijvoorbeeld: een werknemer komt structureel te laat op zijn werk en wordt door de werkgever ontslagen. De kantonrechter zou eerder een correctiefactor lager dan 1 uitspreken.

Maximale correctiefactor is 2

De correctiefactor is in de praktijk maximaal 2. Vergoedingen met een correctiefactor hoger dan 2 zijn uiterst zeldzaam. Deze worden door de kantonrechter alleen gebruikt als de kantonrechtersformule tot onwenselijk resultaat leidt. Bijvoorbeeld bij een zeer kort dienstverband. Dit gebeurt vooral bij dienstverbanden korter dan vijf jaar. Anders zou de ontbindingsvergoeding een te laag bedrag worden voor de werknemer. Ook bij zeer ernstige verwijtbaarheid van de werkgever kan de correctiefactor hoger dan 2 zijn.

Correctiefactor lager dan 1 bij ontslag vlak voor pensioendatum

De kantonrechter houdt rekening met het inkomensgat waarin de werknemer valt. Bij werknemers die vlak voor de pensioengerechtigde leeftijd ontslagen worden zal de correctiefactor vaak lager dan 1 uitvallen. De vergoeding is dan nog steeds hoog genoeg om te overbruggen tot de pensioendatum. Ook houdt de kantonrechter rekening met WW-uitkeringen die werknemers na ontslag ontvangen. Krijgt een werknemer een hoge WW-uitkering na het ontslag, dan kan de kantonrechter een lagere correctiefactor aanhouden.